Reklama

Jak usunąć kleszcza u psa?

Gdy na zewnątrz robi się cieplej, większą aktywność wykazują kleszcze. Są one bardzo groźne nie tylko dla ludzi, ale także dla psów; gdyż przenoszą poważne w skutkach choroby. Zdecydowanie najgroźniejsza z nich jest babeszjoza, która może doprowadzić w ciągu kilku dni do śmierci zwierzęcia. Co zatem zrobić, gdy kleszcz wgryzie się w skórę psa? Jak go usunąć? Dlaczego kleszcza nie wolno mocno ściskać czy rozgniatać, ani używać podczas zabiegu masła i innych tłuszczów? Kiedy udać się do weterynarza? Poniżej kilka podpowiedzi.



Kleszcze są groźne dla ludzi i zwierząt

Kleszcze stanowią ogromne zagrożenie zarówno dla ludzi jak i zwierząt. Przenoszą bowiem groźne choroby, które mogą doprowadzić do śmierci. W przypadku psów najgroźniejsza z nich jest babeszjoza. Jeśli zwierzę nie uzyska specjalistycznej pomocy od weterynarza, może zdechnąć nawet w kilka dni. Groźne są również takie odkleszczowe schorzenia jak borelioza, erlichioza, anaplazmoza czy bartoneloza. W świetle tych zagrożeń, trzeba zrobić wszystko, aby kleszcz po wbiciu się w skórę zwierzęcia, nie poczynił w jego organizmie szkód i szybko go wyjąć. 

Gdzie najczęściej wczepiają się kleszcze u psa?

Kleszcze najczęściej wczepiają się tam, gdzie skóra psa jest najcieńsza. Zatem szukać ich trzeba głównie w pachwinach, za uszami, na szyi, także pod obrożą, w okolicach oczu i pod ogonem. Po każdym spacerze psa trzeba starannie obejrzeć i wyczesać mu sierść. Warto nadmienić, że na kleszcze można natknąć się nie tylko w lasach czy na polach, ale także w miejskich parkach czy na trawnikach. Najtrudniej zauważyć świeżo wbite w skórę czy sierść psa kleszcze, ponieważ są minimalnych rozmiarów. (Mają wielkość mniej więcej ziarnka sezamu). Często trudno nawet wyczuć je ręką, zwłaszcza jeśli pupil jest właścicielem bujnej sierści.

Jak wyjąć kleszcza ze skóry psa?


Kleszcz "wkręca się" w ciało psa w kierunku zgodnym z kierunkiem ruchu wskazówek zegara. Dlatego należy go usuwać, obracając nim w przeciwną stronę. Kleszcza trzeba chwycić tuż przy skórze (np. pęsetą) i energicznie go wykręcić. Do usunięcia kleszcza można wykorzystać pęsetę, specjalnie do tego przeznaczony przyrząd zakupiony w aptece albo palce zabezpieczone rękawiczkami. 

Kleszcza przy usuwaniu nie można ściskać zbyt mocno, gdyż może to doprowadzić do infekcji. Zaduszany kleszcz może zwrócić część płynów do krwiobiegu psa i doprowadzić do rozwoju choroby odkleszczowej. Przy zabiegu warto także zachować zdrowy rozsądek i nie stosować masła, oleju czy innych tłustych preparatów. Co prawda, odcinają one kleszczowi dopływ powietrza, ale jednocześnie wywołują u nich wymioty. To zwiększa ryzyko przedostania się niebezpiecznych substancji do krwiobiegu pupila. Po usunięciu kleszcza najlepiej zawinąć go w chusteczkę i spalić.  Rozgniatanie spowoduje, że toksyczne substancje wydostaną się na zewnątrz.

Kleszcza trzeba wyjąć w całości

Miejsce, w które wgryzł się kleszcz, trzeba starannie zdezynfekować, wykorzystując w tym celu wodę utlenioną. Warto też przez kilka dni obserwować ranę. Jeśli okaże się, że kleszcza nie udało się wyciągnąć w całości i uległ on uszkodzeniu czy rozerwaniu, nie należy go zostawiać w skórze zwierzęcia. Trzeba usunąć go spod skóry zdezynfekowaną igłą. Najlepiej udać się w tym celu do weterynarza.

Jak ochronić psa przed kleszczami?

By zmniejszyć  ryzyko rozwoju chorób odkleszczowych, warto działać profilaktyczne. Psy przed kleszczami chronią m.in. specjalne obroże przeciwkleszczowe, które można zakupić w sklepie zoologicznym. Dostępne są także specjalne krople, które zwierają substancje uszkadzające układ nerwowy kleszcza. (Po ich aplikacji nie wolno kąpać psa przez dwa dni). W profilaktyce wykorzystać można także spraye antykleszczowe, które trzeba starannie rozprowadzić na sierści pupila. Dostępne są też tabletki, ale te mogą wywołać zaburzenia trawienne u psa. 

Co powinno wzbudzić niepokój u właściciela psa?

Jeśli kleszcz wgryzie się w skórę psa i doprowadzi do infekcji, trzeba zwrócić się szybko do lekarza. Niepokój powinny wzbudzić takie objawy, jak apatia, brak apetytu i ospałość zwierzęcia. Specjalista ulży mu w cierpieniu i zaaplikuje odpowiednie środki farmakologiczne. W terapii pomoże także lekkostrawna dieta bogata w produkty z dużą zawartością pełnowartościowego białka.

Zobacz nowe artykuły w promocyjnych cenach na ding.pl

INTERIA.PL

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama