Reklama

Torbiele: Czym są i czy mogą być niebezpieczne?

Torbiele (inaczej cysty) to jedne z najczęstszych zmian patologicznych pojawiających się w naszym ciele. Zazwyczaj tworzą się na narządach wewnętrznych, ale można je zaobserwować również na skórze lub tuż pod nią – na szyi, kolanach, twarzy czy rękach. Mogą osiągać spore rozmiary, a ich guzkowaty kształt sprawia, że kojarzą się z nowotworem i wzbudzają lęk. Dlatego warto wiedzieć, że w ogromnej większości są niegroźne i wymagają jedynie obserwacji. Sprawdź, jak objawiają się torbiele, gdzie najczęściej występują i kiedy mogą być niebezpieczne.

Reklama

Czym są torbiele i dlaczego powstają?

Torbiele (inaczej nazywane cystami) to patologiczne zmiany, które często pojawiają się w obrębie narządów wewnętrznych, a także w tkankach podskórnych. Zazwyczaj są łagodne i nie mają tendencji do przekształcania się w nowotwory. Ze względu na rozmiar i kształt mogą jednak być powodem niepokoju. Składają się z jednej lub wielu komór, które wypełnione są płynem o różnorodnej konsystencji, czasem galaretowatej. Mogą też występować w większych skupiskach i grupach. Osiągają różne rozmiary – od kilku milimetrów do nawet kilkunastu centymetrów średnicy.

Torbiele mogą być wrodzone lub nabyte. Wrodzone są efektem obciążeń genetycznych lub niegroźnych wad rozwojowych płodu. W przypadku tych drugich nie udało się jednoznacznie określić przyczyny powstawania. Podejrzewa się jednak, że odpowiadają za nie stany zapalne w organizmie, urazy mechaniczne, nagromadzenie się masy łojowej pod naskórkiem, a także niewielkie krwotoki. Czasem (choć bardzo rzadko) jest to również efekt choroby nowotworowej.

Gdzie najczęściej pojawiają się torbiele?

Najczęściej torbiele pojawiają się na narządach wewnętrznych, przede wszystkim na wątrobie, nerkach, jajnikach i piersiach (mogą być efektem zmian hormonalnych), a także macicy (przyczyną jest zablokowanie się gruczołów produkujących śluz), trzustce i tarczycy. Torbiele często pojawiają się również na skórze lub tuż pod naskórkiem – są więc widoczne i łatwo wyczuwalne. Te występujące na twarzy nazywane są prosakami. Osiągają niewielkie rozmiary i przypominają białe grudki. Z kolei cysty na powiece oka to gradówki. Są nie tylko nieestetyczne, ale mogą też powodować spory dyskomfort. W obrębie głowy wyróżnia się także torbiele jamy ustnej i szczęki oraz szyi.

Częstym powodem do niepokoju jest tzw. cysta Bakera, czyli torbiel tworząca się pod kolanem, na tylnej części nogi. Zazwyczaj występuje u osób, u których kolana są zbyt obciążone (np. sportowcy, ludzie z nadwagą). Pomocne mogą być zabiegi fizjoterapeutyczne oraz odpoczynek. W przeciwnym razie cysta może się powiększać i powodować ból. Podobny charakter ma ganglion, czyli galaretowata torbiel pojawiająca się na nadgarstku (a także w stopie) w obrębie torebek stawowych. Przyczyną są urazy i przeciążenia nadgarstka (częste u osób pracujących przy komputerze). Z czasem ganglion może powodować ból, sztywność stawów i ograniczenia ruchomości nadgarstka.

Objawy torbieli

Niewielkie torbiele na narządach nie dają żadnych objawów. Dolegliwości wywołują dopiero kilku lub kilkunastocentymetrowe zmiany, które powodują ucisk organów i negatywnie wpływają na ich funkcjonowanie. Na przykład cysty na wątrobie mogą powodować bóle brzucha, nudności i wymioty, a nawet żółtaczkę. Z kolei torbiele trzustki mogą być objawem przewlekłego stanu zapalnego, kamicy, a nawet zakażenia pasożytami. Niektóre torbiele mogą też nadmiernie się rozrastać i zmniejszać ruchomość stawów (np. ganglion czy cysta Bakera), a także powodować stan zapalny zęba (np. torbiel korzeniowa szczęki). Dla kobiet zagrożeniem mogą być zwłaszcza torbiele na jajnikach, które często są objawem zespołu policystycznych jajników, choroby, która utrudnia, a nawet uniemożliwia zajście w ciążę. Dlatego tak ważna jest diagnostyka i obserwacja torbieli.

Diagnostyka i leczenie torbieli

Torbiele zewnętrzne jest w stanie zdiagnozować właściwy lekarz, np. okulista, dermatolog czy ortopeda. W przypadku cyst narządów wewnętrznych konieczne są badania, takie jak usg, rentgen, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Czasem niezbędna jest nawet biopsja czy próby wątrobowe. Zazwyczaj torbiele nie wymagają leczenia, a jedynie regularnej obserwacji i cyklicznego powtarzania badań. Jeśli jednak są zbyt duże, konieczne jest ich usunięcie (zazwyczaj metodą laparoskopową lub w trakcie zabiegu chirurgicznego). W przypadku torbieli na jajnikach pomocna może być terapia hormonalna.

INTERIA.PL

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama