Reklama

Jak leczyć przerost trzeciego migdałka?

Migdałki są odpowiednikami węzłów chłonnych. Trzeci migdałek, zwany także gardłowym, wraz z migdałkami podniebiennymi, językowym i drobniejszymi skupieniami tkanki chłonnej w rejonie trąbek słuchowych i na tylnej ścianie gardła tworzy tzw. pierścień gardłowy Waldeyera. To miejsce, w którym układ odpornościowy „uczy się” rozpoznawać antygeny, czyli obce białka, m.in. bakterie, wirusy, alergeny, i na nie reagować. Im częstsze infekcje, tym większa aktywność trzeciego migdałka i ryzyko jego przerostu. Dlatego problem mają z nim głównie przedszkolaki, które z domowego, prawie sterylnego otoczenia trafiają nagle do środowiska, gdzie ciągle krążą wirusy i bakterie.

Reklama

Jakie są objawy przerostu migdałka?

Przede wszystkim problem z oddychaniem przez nos, chrapanie, a nawet tzw. bezdechy senne. Wielu pacjentów z przerostem trzeciego migdałka cierpi na nawracające infekcje nosa i uszu, niedosłuch spowodowany zatkaniem ujść trąbek słuchowych oraz tzw. wysiękowe zapalenie ucha.

Przerośnięty migdałek powoduje w jamie nosowej i zatokach zastój wydzieliny, która jest podłożem dla rozwoju bakterii i źródłem nawracających infekcji.

Jak wygląda diagnostyka?

Tylko gigantycznie powiększony trzeci migdałek widać gołym okiem, gdy pacjent otworzy usta. Jego wielkość można też ocenić w badaniu palcem, ale jest to dość nieprzyjemne.

Do diagnostyki używa się także tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego lub RTG. Standardem jest jednak badanie endoskopowe. Lekarz wprowadza przez nos cienki i giętki przewód do nosogardła. Na jego końcu znajduje się kamera, która umożliwia dokładne obejrzenie zarówno trzeciego migdałka, jak i struktur górnych dróg oddechowych.

To badanie jest konieczne przy podejrzeniu przerostu trzeciego migdałka u dorosłych, aby móc zdiagnozować faktyczną przyczynę dolegliwości i wyeliminować możliwość wystąpienia nowotworu w części nosowej gardła.

Czy przerost migdałka może zdarzyć się też osobom dorosłym?

Około 10. roku życia migdałek gardłowy zaczyna zanikać. W wieku dojrzewania występuje już zazwyczaj w postaci szczątkowej. Zdarza się jednak, że rozpoznajemy jego przerost u osób dorosłych.

Być może migdałek nie obkurczył się w dzieciństwie z powodu ciągłej stymulacji przez infekcje lub alergie. Przyczyną jego rozrostu u dorosłych mogą być także pewne choroby, takie jak np. zapalenia zatok czy błony śluzowej nosa, które często nawracając, pobudzają aktywność tkanki limfatycznej trzeciego migdałka.

Czy przerost trzeciego migdałka można leczyć nieoperacyjnie?

W celu obkurczenia migdałka gardłowego można zastosować terapię antybiotykami, lekami przeciwzapalnymi oraz preparatami stymulującymi odporność. Pomocne może być także oczyszczanie jam nosa z zalegającej wydzieliny za pomocą płukanek. Niestety, efekty nie zawsze są zadowalające.

Jak wygląda usunięcie trzeciego migdałka?

Odbywa się ono w znieczuleniu ogólnym, przez usta chorego. Zabieg trwa od 10 minut do pół godziny.

Klasyczną operację polegającą na wycięciu migdałka nożem coraz częściej zastępuje się bezkrwawymi zabiegami z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi. Jednym z nich jest metoda koblacji z użyciem noża plazmowego pod kontrolą endoskopu. Lekarz ma wówczas możliwość dokładniejszej oceny pola operacyjnego niż w przypadku tradycyjnego zabiegu. Minusem tej metody jest dłuższy czas trwania usuwania migdałka i wyższy koszt.

Jakie są zalecenia po zabiegu usunięcia migdałka?

Zwykle chorzy mogą opuścić szpital w dniu zabiegu. U większości z nich poprawa jest natychmiastowa: zaczynają oddychać przez nos, lepiej śpią, nie chrapią.

Najczęstszym powikłaniem jest krwotok z rany pooperacyjnej. Dlatego przez dwie-trzy doby po zabiegu zaleca się nie jeść gorących potraw i ograniczyć wysiłek fizyczny: jogging, pływanie czy ćwiczenia w siłowni.

INTERIA.PL

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama